مهمترین اهداف در ضربه زدن به یک کشور نابودی مراکز حساس نظامی و صنعتی آن می باشد. از مهم ترین و ضروری ترین اقدامات برای جلوگیری از خسارتهای حیاتی به این مراکز و یا محدود کردن آن، مکان یابی صحیح آنها می باشد. مکان یابی درست و اصولی مراکز حساس نظامی یکی از مهمترین اقداماتی است که موجب کاهش قابل توجه هزینه های بعدی مرتبط با فعالیتها و پیشامدهای مربوط به این مراکز خواهد بود و با افزایش قابلیت پدافند غیرعامل، ضریب امنیتی را افزایش و احتمال حملات دشمنان و اثرات تخریبی حملات احتمالی را به شدت کاهش می دهد. در این مقاله، ضمن شناسایی عوامل موثر در مکان یابی این مراکز با تاکید بر عامل پدافند غیرعامل، مدل ترکیبی مکان یابی تسهیلات حساس جهت مکان یابی آنها ارایه گردیده است. در توسعه این مدل از مدل هیبریدی، فرآیند تحلیل شبکه ای، روش دسته بندی تاکسونومی عددی بهبود یافته و مدل ریاضی ایجاد پراکندگی بین تسهیلات استفاده شده است. در این مدل، مراکز حساس از سه جنبه تسهیلات عمومی، تسهیلات نامطلوب و تسهیلات حساس مورد توجه قرار می گیرند.

هدف اصلی این پژوهش کاربرد تکنیک رویداد حساس برای مستندسازی تجربیات کارکنان می باشد. برای دستیابی به این هدف از روش تحلیل شبکه به منظور شناسایی کنشگران کلیدی حائز تجربه و نیز تکنیک تحلیل رویداد حساس به مثابه یک تکنیک مؤثر جهت گردآوری داده های موردنیاز در فرایند ثبت و مستندسازی دانش ضمنی بهره گرفته شد. مطلعان کلیدی را کارکنان دانشگاه فردوسی مشهد تشکیل دادند. نخست، موقعیت کنشگران بر اساس شاخص­ های مرکزیت در شبکه به­ دست آمد و کنشگران محوری شناسایی شدند. در ادامه به­ منظور مستندسازی دانش ضمنی به دست آمده در مواجه با رویداد حساس، مصاحبه با 9 نفر از کنشگران محوری در شبکه انجام شد. یافته های حاصل از تحلیل مصاحبه ها در دو دسته رفتارهای کار و ناکارآمد مدیران، کارکنان و سازمان ارائه شد. بدین ترتیب، در سطح مدیران مهم ترین رفتارهای کارا که منجر به عملکرد مطلوب در مواجهه با رویداد حساس شدند عبارتند از: ویژگی­ های شخصیتی، هدف­ گرایی، نهادینه کردن کار تیمی، انگیزش، گزینش هوشمندانه کارکنان و ایجاد همسویی در ذینفعان. همچنین، سبک مدیریت تیلوری به عنوان مهم ترین رفتار ناکارا که عملکرد کارکنان را تحت الشعاع قرار می­ دهد، شناخته شد. در سطح کارکنان جست وجوی هدفمند داده­ ها، به کارگیری سازوکارهای اشتراک دانش، برنامه ریزی، انگیزش درونی، ویژگی­ های شخصیتی، کار تیمی و مشارکت ذی­ نفعان به عنوان رفتارهای کارا، و فشار کاری، نداشتن یک دیدگاه کلی از نتیجه، اصطکاک میان کارمندان جدید و قدیمی، استفاده از روش آزمون وخطا به عنوان رفتارهای ناکارا شناخته شدند. در سطح سازمان نیز امنیت شغلی و رفت وآمد نیروی کاری به عنوان عوامل مسبب رفتارهای ناکارا معرفی شدند. . .

سابقه و هدف: افزایش حساسیت دندان (DH) یکی از شایع ترین مشکلاتی است که باعث بروز شکایاتی به دلیل ناراحتی و یا درد در بیماران غالبا به دنبال تحریکات مکانیکی، حرارتی، شیمیایی واسموتیک در محل طوق دندان های دارای عاج نمایان شده میگردد. شیوع حساسیت دندانی روبه افزایش است زیرا مدت زمان باقی ماندن دندان ها در دهان افراد بیشتر شده و سطوح ریش های دندانی بیشتری به دنبال تحلیل های لثه ای و جراحی های پریودونتال عریان شده است.مواد و روش ها: تا به امروز درمان های متعددی برای رفع ازدیاد حساسیت دندان ها ارایه شده است، از قبیل استفاده از نمک های استرانسیم یا پتاسیم، گلاس آینومرها و سیلانت های فتوپلیمریزه با مکانیسم مسدود کردن توبول های عاجی ودر موارد حساسیت شدید درمانهای تهاجمی مثل (Root canal therapy (RCT، استفاده از کران و تصحیح از طریق جراحی شامل پوشاندن ریشه با استفاده از گرفت. اما امروزه استفاده از لیزرهای پالسی یا پیوسته به منظور رفع حساسیت دندانی توصیه شده است. لیزرهای به کاررفته در درمان ازدیاد حساسیت دندانی در دو گروه طبق هبندی می شوند:- لیزرهای دارای توان خروجی پایین یا به عبارت صحی حتر لیزر کم شدت مانند:He-Ne ، GaAs، GAALAS با مکانیسم بلوک پایانه های عصبی و اثر بر مدیاتورهای التهابی.- لیزرهای با توان خروجی متوسط یا با عبارت صحی حتر لیزر باشدت بالاتر مانند: Er: YAG، Er,Cr: YSGG، Nd: YAG، CO2، با مکانیسم تغییرهای ساختاری جهت بستن توبول های عاجی.بحث و نتیجه گیری: چنین به نظر می رسد، درمان یا کنترل حساسیت های دندانی با استفاده ترکیبی از لیزر های کم شدت و پرشدت هم زمان اثرهای پایدار و طولانی مدتی را در پی داشته باشد. این موضوع نیازمند تحقیقات بالینی متعدد با پارامترهای دقیق و بهینه لیزری در آینده می باشد.

دیستونی حساس به دوپا Dopa Responsive Dystonia (DRD) به وسیله Segawa در سال 1976 و سپس به وسیله Nygaard در سال 1986 توصیف شد.اسامی گوناگونی مثل:Juvenile Dystonia Parkinsonism؛Hereditary dystonia parkinsonism  و Segawa Syndrome  برای این بیماری ذکر شده است. سه تظاهر عمده آن شامل شروع بیماری به صورت دیستونی در پاها اززمان کودکی؛ نوسان روزانه علایم (Diurenal flacluation) و پاسخ برجسته به مقدار کم ال دوپا می باشد در سال 1990 در یک گزارش، افزایش فراوان علایم پارکینسونیسم در بستگان این بیماران شرح داده شد. در این اختلال علاوه بر یافته دیستونیا که تدریجا از اندام تحتانی شروع و سپس ممکن است گردن، تنه و اندام فوقانی را نیز گرفتار کند. علایم دیگری مثل نشانه های پارکینسونیسم (رژیدیتی، برادی کینزی). نشانه بابنسکی، افزایش رفلکسهای وتری، تشدید بیماری در زمان های قاعدگی و حاملگی و هنگام فعالیت دیده می شود. از نظر جنسی به نسبت 3 به 2 در جنس مونث شایع تر از مذکر است. این بیماری بر خلاف پارکینسون جوانان، به خوبی به دوز کم ال دوپا پاسخ می دهد و به آن تحمل پیدا نمی کند و بر خلاف دیستونی های پاروکسیسمال بروز دیستونی، ارتباطی با حرکت اندام یا محرک های حسی ندارد.